Hoe de bergen mij omhelsden

Op deze foto zie je niet hoe de frisse, ijle berglucht ruikt, hoe benen van lood lijken na zo’n 1800 meter omhoog wandelen, hoe je hart zich in het zweet werkt om je boven te krijgen, hoe je als je hoger komt eerst de bomen voorbijgaat, dan het gras achter je laat en een steenlandschap doorkruist en tot slot met een hete zon op je gezicht door de sneeuw schuifelt. Op deze foto zie je niet hoe het smeltwater van de gletsjer smaakt, hoe je omhelst wordt door de bergen om je heen, overal, hoe de grootse schoonheid me ontroerde, en hoe ik zachtjes zong: wrapped in the warmed of you, loving every breath of you. Can I stay right here? ‘Till the seas run dry, ’till the earth stops turning…